"Arkası yarın" vol.1 - Yerel festivaller & komünite

Jumpin’ at Istanbul festivali için tren yolculuğunda haliyle dansla ilgili beni düşünceler alıyor: festival ortamları, yarışmalar, gösteriler, sosyal dans, lead-follow ilişkileri, komünite olmak vs vs… Belki bu yazıya hepsini sığdıramayız ama başlayalım bakalım.

Her şeyden önce, dansla sadece haftada 1 saatlik etkinlik/aktivite olarak ilgilenmenin ötesinde bir tık fazlasını yapan veya yapmak isteyen kişiler için festivaller mutlaka tecrübe edilmesi gereken deneyimler. Özellikle memleketin içinde bulunduğu zorlu ekonomik şartlar göz önüne alındığında ülkemizde gerçekleşen hiç bir festivalin veya konuk eğitmenlerle organize edilen atölyelerin kaçırılmaması gerektiğini savunuyorum. Dışardan basit gözüken bir partiyi bile gerçekleştirmek için organizatörlerin ne kadar çaba ve emek harcağını belki yerel dansçılar fark etmiyorlardır ama yine de bu görülmeyen emeğin varlığı yadsınamaz. Kaldı ki festival gibi daha büyük çapta organizasyonlar için çalışan insanlara maddi (ders alarak, etkinliklere katılarak) ve manevi (gönüllü çalışma, yardımlaşma, teşekkür) her türlü desteğin yerel dansçılar tarafından verilmesini isterim.

Geçtiğimiz ay Jumpin’ at Istanbul gerçekleşti. Mart ayında Bosphorus Swing Festival, Mayıs’ta Bodrum Lindy Weekend, Haziran’da Hepcats Festival olacak. Ülkemizde binbir zorluk ve emekle organize edilen bu festivallerin organizatörleri sağolsunlar beni her yıl davet ederek onurlandırıyorlar. Ben de aynısını 2023’te cumhuriyetimizin 100. yılını kutlamak için organize ettiğim Hoppin’ Weekend’de yapmıştım. Bu vefa müessesesi beni samimi bir şekilde duygulandıran ve varlığına çokça şükran duyduğum bir olgu. Böyle anlarda büyük bir komünitenin parçası olduğumu -dile kolay 11 yıl bitti- ve o komüniteyi çok sevdiğimi tekrar hatırlıyorum. Bi’ nevi insanlığa inancım tazeleniyor. Offf ne çok anı üşüştü. Yoo hayır ağlamıyorum, gözüme toz kaçtı…

Komünite demişken… yerel çapta bu olgunun ne kadar anlaşıldığını düşünmekten, başka neler yapabilirim diye çuvaldızı kendime batırmaktan biraz bitap düştüğüm doğrudur. Ankara’daki swing danslarıyla ilgilenen herkesin stüdyomuzu swing danslarının bir evi olarak olarak görmesi ve burada varlık göstermesi, projelerini geliştirmesi, üretmesi en büyük arzum. En basitinden 21 Şubat’ta stüdyomuzun yıl dönümünü kutlayacağımız özel bir parti yapacağız ve tüm diğer oluşumlara davet mesajımızı attık, umarım hep beraber oluruz!

Komünite ile ilgili böyle düşünceleeer düşünceleeeer beni alırken elimde olmadan hep Herrang aklıma geliyor. İlk defa 2016 yazında gitmiştim ve son 3 yıldır* her yaz, en az 1 ay benim evim olan küçük bir köyde, seçilmiş ailemle birlikte 7/24 dans ve müzik yemek, içmek, solumak komünitelerin ütopyası oluyor. Hem de uluslararası çapta… 72 milletten adamla… Sadece tek farkla o ütopyayı bu komüniteyle hayata geçiriyoruz. Hem de 40 küsür yılı aşkın bir külliyatla. Kolay mı? Asla! Ama bu da bana demekki isteyince oluyor dedirtiyor. Peki yerelde neden olamıyor? Egolar? Kişisel ya da ekonomik çıkarlar? Çatışmalar? Farklılıklar? Her şeyi devletten beklemeler? Duygular? E şıkkı, hepsi? F şıkkı, hiç biri? Hangisi? Maalesef net bir cevabım yok, olan varsa bana da söylesin.

Herrang ile ilgili duygu ve düşüncelerimi daha detaylı olarak “arkası yarın”da yazayım. Bu bir yazı serisi olacak gibi. Ve tabii ki imkanı olanlar için yurtdışı festivaller, uluslararası bir komünitenin de parçası olduğumuzu benimsemek açısından çok farkı ufuklar açabildiğini de söylemeden geçmeyeyim. Şimdilik bana sıkça sorulan bir soruya cevap vererek bu yazıyı sonlandırıyorum.

+Yurtdışındaki festivalleri nereden bulabiliriz?

-swingplanit.com

Arkası yarın… ya da haftaya…

*Bilmeyenler için Herrang'de napıyorum sorusunu cevabı olarak, yıl boyunca kampın startejik organizasyon ve operasyon ekibinde sosyal medya müdürü olarak çalışıyorum. Tüm güncel haberler ve ilhamlanacağınız içerikler için bizi takip ederseniz seviniriz!